İngiltere'nin Normanlar tarafından fethi ve Hastings Çarpışması

İngiltere'nin Normanlar tarafından fethi / 1066: The Battle of Hastings – The Norman Conquest of England

İngiltere'nin Normanlar tarafından fethi hakkında bir yazı hazırladık. Burada William'ın İngiltere fetihini gerçekleştirdiği günü okuyacaksınız. Bir sonraki bölümde nedenlerini ve sonuçlarını da ele alacağız. Şimdi Kral Harold'ın yenildiği ve öldürüldüğü büyük savaşı anlatmaya başlayalım.

İngiltere'nin Normanlar tarafından fethi

Hastings Castle / İngiltere'nin Normanlar tarafından fethi ve Hastings Çarpışması
Norman istilasının hemen ardından inşa edilmiş olan Hastings Kalesi, inşa edilen birçok "Motte-and-bailey" tahkimatından biriydi.

Normanların güçlü istila donanması, İngiltere kıyılarına 28 Eylül 1066 günü, sabah saat 9 sıralarında, Hastings'in birkaç km batısındaki Pevensey'e ulaştı. Kıyıya, fethetmeye ant içtiği toprağa ilk ayak basan, Normandiya Dükü William oldu, ama basar basmaz da kaydı ve boylu boyunca yere düştü.

Boş inançlara bağlı askerleri için William'ın böyle düşmesi uğursuzluk sayıldı ve bir hoşnutsuzluk homurtusu yükseldi. Ancak dük, atik davranarak, felaketine götürecek bir durumu kendi lehine çevirmeyi bildi. "Tanrı'nın inayetiyle" dedi, "İngiltere toprağı ellerimde işte."

O tarihten beri hiçbir düşmanın başaramadığını başaran, İngiliz toprağına ayak basan bir adamdan gelme ilginç, cüretli bir moral desteğiydi bu sözler. Başarısını, buraya tarihin en iyi hazırlanılmış seferlerinden biriyle ulaşmış olmasına borçluydu. Norman donanması 8000'i aşkın savaşçıyı, ayrıca gemicileri, atları ve araç gereçleri taşıyan yüzlerce gemiyi içeriyordu.

İLGİLİ:  Demokrasi: Temel ilkeleri ve yönetim sistemleri

Şövalyeler ve okçular William'ın ardından karaya çıktılar. Yiyecek ve silah dolu arabalar da geldi. William, ordusunu Pevensey Körfezi'nden Hastings'e götürdü ve orada harekatın üsttü olacak tepeye kerestelerden bir saray kurdurdu. İleri görüşlülüğünü kanıtlamış, Normandiya'dan gelirken bu iş için hazırlanmış keresteyi ve fıçılar dolu çiviyi de yanında getirmişti.

Normanlar rahat rahat savaş hazırlanıyorlardı, çünkü İngiltere Kralı Harold, bir Norveç saldırısını püskürtmek için kuzey bölgesindeydi. Ne var ki çok geçmeden, yeni düşmanı karşılamak üzere doludizgin güneye yöneldi.

Yokuş yukarı savaş

Harold Godwinson
Savaşlarla boğuşan Kral Harold, daha fazla dayanamadı

13 Ekim Cuma günü, Harold ile İngiliz ordusu Hastings dolaylarına ulaşmış ve acele yapılan Norman kalesinin 11 km kadar batısında Londra yolunu kesmek üzere bir bayıra yayılmışlardı. İngiltere tarihindeki en ünlü savaşın sahnesi böylece hazırlanmış oluyordu. 13 Ekim gününün buz gibi şafağında William İngiliz mevzilerine yürüdü. İki taraf birbirine denk sayılırdı. Harold'ın 8500 kadar adamı vardı. William'ınsa 8000, çünkü geri kalan adamlarını Pevensey'i ve Hastings'teki yeni yapılan ahşap kaleyi korumaları için garnizonda bırakmıştı. Güneye yapılan uzun yürüyüşten toz toprak içinde, çamura bulanmış İngilizler bir tepeye yerleşerek savunma için güçlü bir konuma geldiler, iki kanadı dik bayırlarla emniyete alınmış yarım millik bir cephe boyunca yığıldılar. Harold'ın en ağır silahlı paralı askerleri ön saftaydılar, arkalarında da yerel yedekler. Normanlar için bu tam anlamıyla yokuş yukarı bir çarpışma olacaktı.

İLGİLİ:  İlk uygarlıkların tarihi /MÖ 2700–2500 / 2. Bölüm

Saat 09:30 sularında, saldırı, William'ın borazancıları tarafından okçulara ilerleme komutu veren işaretle başladı. Ağır piyade ve at üstündeki şövalyeler, üzerlerine yağmur gibi yağan oklara karşı yürüyorlardı. Zamanın yazarı Poitiers'li William, "gittikçe yaklaşan Norman piyadesi, İngilizlerin üzerlerine fırlattıklatıyla ölüm ve yaralanmalara yol açıp kışkırtarak ilerlerken, boruların nasıl acı acı çaldığını" anlatır.

İngiliz paralı askerleri kocaman iki yanlı baltalarını savurarak atların kafalarını uçuruyor, binicilerini öldürüyorlardı. Daha savaşın başlarında, William'ın Breton birliklerinden oluşan sol kanadı paniğe kapıldı ve çözüldü. Bretonlar gerisin geri, bayır aşağı kaçarlarken atları tökezliyor ve dik tepeden aşağı yuvarlanıyordu. Norman ordusu dağılmaya yüz tutmuştu.

William'ın kurnazlığı

Battle Abbey
Savaş hatırası olarak yapılan kilise, Battle Abbey

William adamlarını toplamak için atik davrandı. Miğferinin siperliğini kaldırıp yüzünü göstererek haykırdı: "Bana iyi bakın, hayattayım ve Tanrı'nın inayetiyle zafer benim olacaktır." William'ın bu davranışı askerlerini yüreklendirdi, atlı Norman şövalyeleri, paniğe kapılan Bretonları bayır aşağı kovalamak için saflarını bozan İngiliz piyadesinin üstüne çullandılar. Pek çoğu öldü ama Normanlar hala tepedeki İngiliz saflarını yaramamışlardı.

İLGİLİ:  Ayasofya'­nın tarihi ve politik önemi

Çarpışma tüm öğle sonrası sürdü gitti. Anlaşılan William Bretonlarının geri çekilmesinden bir şeyler öğrenmiş olmalı ki, Harold'ın adamlarını tepedeki hakim yerlerinden indirmek için, askerlerinden sözde kaçıyorlarmış gibi yapmalarını istedi. Bu kurnazlık başarılı oldu, çünkü birçok İngiliz bayır aşağı kaçan düşmanın peşinden gidince, önce kaçıyor gibi yapıp geri dönen Normanlar tarafından kılıçtan geçirildi. Ama Harold'ın ordusunun çekirdeği gene sağlam basıyor, ağır silahlılar düşman oklarıyla delik deşik edilmiş kalkanlarını birbirine iyice yaklaştırarak aşılmaz bir duvar örüyorlardı.

Hava kararmaya başlarken Harold yaralandı, herhalde yüzüne bir ok isabet etmişti. Krallarının düştüğünü görünce İngilizlerin cesareti kırıldı ve Norman şövalyelerinden bir birlik bayırı ele geçirdi. Bunu izleyen çarpışmada Harold ölümcül darbeyi aldı. Ve kralın muhafızlarından birkaçı yerinde kaldıysa da İngiliz ordusunun büyük kısmı savaş alanından kaçtı. William, Harold'ın öldüğü tepeye, Aziz Martinus adına bir kilise yapılmasını ve bu kiliseye, Normanların kazandığı savaş anısına Battle Abbey (Savaş Kilisesi) adının verilmesini emretti.